تبلیغات
 
الله
 
مزرعه پرورش بلدرچین بِدبِدِه

مزرعه پرورش بلدرچین بِدبِدِه
وبلاگ تخصصی بلدرچین 
قالب وبلاگ
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
چت باکس


پربازدیدترین مطالب

کد پربازدیدترین

بلافاصله پس از بیرون آمدن جوجه های بلدرچین از تخم، آنها را با جیره های Starter تغذیه نموده و این رویه را تا سن 6 یا 8 هفتگی ادامه می دهیم. توجه داشته باشید که در هنگام تنظیم جیره غذائی استارتر، بیشترین میزان پروتئین را در نظر بگیرید زیرا در این سن، پرنده بیشترین میزان سطح پروتئین را در طول زندگی اش نیاز دارد. با افزایش سن پرنده نیازهای آنها به اغلب مواد غذایی از جمله پروتئین كاهش می یابد ولی به مقدار بیشتری انرژی نیاز دارد. پرندگان تیپ گوشتی را پس از رسیدن به سن 8 هفتگی تا زمان كشتار با جیره Finisher (پایانی) تغذیه كرده در حالیکه تیپ پرواز و مادر تخمی را تا زمان فروش یا تا 20 هفتگی با جیره Developer تغذیه می نمایند.

برای تیپ تخم گذار، چند هفته پیش از تولید تخم تا زمانی كه دوره تخم گذاری كامل شود، جیره Layer تنظیم می گردد. از دیگر گونه های بلدرچین تیپ گوشتی یا تولید تخم می توان به بلدرچین های coturnix و pharaoh اشاره داشت. اینها به ندرت برای شكار پرورش داده شده و نسبت به Bobwhite ها در سن كمتری بالغ شده و و ممكن است كه تخم گذاری را در 6 یا 8 هفتگی آغاز كنند. بلدرچین های Couturnix پرورش داده شده برای تولید گوشت، با جیره های Starter و Finisher تغذیه شده در حالی كه نژاد تخمی و یا مادر تخمی با جیره Starter و Breeeder تغذیه می گردند.

تهیه جیره مناسب برای بدست آوردن نتیجه مطلوب بسیار حائز اهمیت است. به خاطر داشته باشید كه برای تیپ تخمی از جیره Developer و در پرنده های بالغ تخمی یا مادر تخمی از جیره Layer استفاده شود. در غیر اینصورت با كاهش تولید تخم و یا تولید تخمهایی با پوسته نازك روبرو خواهید شد. 

حداقل میزان نباز به پروتئین، كلسیم و فسفر و متیونین جیره در جدول زیر نشان داده شده است:

Game bird ها یا به اصطلاح پرندگان تفریحی یا سایر ماکیان، به پرندگانی گفته می شود که بیشتر برای مقاصد تفریحی و ورزشی مانند استفاده در شکارگاه ها پرورش داده می شوند و اگرچه اخیرا به جنبه های دیگر پرورش صنعتی آنها جهت تولید گوشت و تخم و ... نیز توجهاتی صورت گرفته است اما هنوز هم استفاده های ورزشی و تفریحی از آنها در اولویت قرار دارد. پرندگانی مانند: بوقلمون، بلدرچین، قرقاول و کبک در این گروه پرندگان قرار گرفته و بنام Game bird ها شناخته می شوند. ...

در این مقاله جهت روان شدن متن به جای " Game bird" از واژه "سایر ماکیان" استفاده شده است.

مواد معدنی

همانند ویتامینها میزان متعادلی از مواد معدنی نیز بایستی در جیره های غذائی بلدرچینها وجود داشته باشد. بویژه وجود اینگونه مواد در جیره پرندگان تخمگذار بسیار حائز اهمیت است. بلدرچینهای تخمگذار برای تشكیل پوسته تخمشان و جوجه ها نیز برای فرم گیری استخوانهایشان نیاز به میزان یالایی از مواد معدنی دارند.

توجه داشته باشید که با توجه به نیازهای متفاوت غذائی سنین گوناگون، برای هر سن بایستی جیره مناسب با نیازهای همان سن تهیه گردد. به طور مثال جیره Breeder تنها به پرندگان تخمگذار داده میشود و چنانچه از این جیره در تغذیه جوجه ها استفاده گردد، میزان رشد كاهش یافته و استرسهایی را در جوجه سبب می شود.

استفاده از مواد معدنی کم نیاز در جیره های غذائی برای رشد و تولید پرندگان ضروری هستند. البته به طور معمول بسیاری از مواد مورد استفاده در تهیه جیره ها شامل اینگونه مواد اما در حالت عادی میزان آنها به قدر کافی نمی باشد. به همین دلیل بسیاری از پرورش دهندگان ترجیح می دهند تا به همراه مخلوط ها یا مکملهای ویتامینه، از مخلوط های معدنی که به صورت صنعتی و با استفاده از فرمولهای خاص تهیه می گردند استفاده نموده و آنها را به صورت جداگانه به جیره اضافه نمایند.

فرمول ترکیبی یك مخلوط ایده آل از مواد معدنی كمیاب در زیر نشان داده شده است. چنانچه مقدار 2 پوند (حدود یک کیلوگرم) از این مخلوط را به هر تن خوراک پرنده اضافه نمائیم، در این صورت مقادیر کافی از مواد معدنی کم مصرف برای رشد و تولید بلدرچین تامین خواهد شد. 

  مواد معدنی کم نیاز در بلدرچینهانوع ماده مقدار در هر 10 پوند 
(حدود 5 کیلوگرم) مکمل معدنی

سولفات منگنز25/1 پوند

اکسید روی25/1 پوند

سولفات آهن5 oz

سولفات مس1 oz

سنگ آهک یا صدف1/7 پوند

تغذیه دارویی

برای پیشگیری و یا درمان بیماری می توان در تنظیم برخی از جیره های غذائی مورد استفاده در تغذیه سایر ماکیان از مواد داروئی مجاز نیز استفاده نمود. در همین رابطه، دو نوع از دارو های رایج جهت استفاده در جیره های غذائی، كوكسیدواستات و آنتی بیوتیكها می باشند. كوكسیدیوز یك بیماری انگلی لوله گوارشی است كه توسط پروتوزوا هایی بنام كوكسیدیا ایجاد می شود و كنترل آن تنها با رعایت مسائل بهداشتی بسیار مشكل است.
بهترین راه پیشگیری از این بیماری مصرف منظم و ادامه دار دارو و یا كوكسیدواستات ها هستند كه باعث كاهش جمعیت كوكسیدیا ها می شوند.

كوكسیدیو استات معمولاً بصورت پیوسته و در سطح پایینی به جیره افزوده می شوند. بعضی از كوكسیدیو استات ها، به صورت افزایشی برای اهداف درمانی و در زمان ظاهر شدن نشانه های بیماری به پرندگان داده می شوند.
البته بعلت سمی بودن بعضی از كوكسیدیو استات ها در دزهای بالا، بایستی پیش از افزایش میزان آنها با متخصص تغذیه و یا پاتولوژیست مشورت شود.

پرنده های در حال رشد پس از بیرون آمدن از تخم تا هفته قبل از كشتارشان با میزانی از كوكسیدو استاتها تغذیه می شوند. البته بعلت احتمال باقی ماندن این ماده در بافتهای بدن، از یکهفته پیش از کشتار، استفاده از این ماده در جیره قطع شده و پرندگان را با جیره ای غیر داروئی تغذیه می کنند. با افزایش سن، مقاومت پرنده ها به كوكسیدیا ها افزایش می یابد. 

البته در این صورت نیز نیاز است که شیوع دوباره را تحت کنترل قرار دهید. همچنین پرنده های مادر تخمگذاری که برای جایگزینی در گله مادر پرورش داده می شوند را بایستی تا حدود 16 هفتگی با كوكسیو استاتها تغذیه نموده و سپس آنرا با یک جیره عادی فاقد این ماده جایگزین کرد. می توان با افزودن كوكسیدو استاتها به آب شیوع بیماری را كنترل نمود. دو نوع از كوكسیدواستات هائی که جهت استفاده در تغذیه بلدرچینها استفاده شده و مورد تصویب FDA نیز می باشند، عبارت اند از: موننسین سدیم(كوبان) و آمپرولیوم.

علاوه بر مواد ذکر شده، می توان از مواد آنتی بیوتیكی نیز برای حفظ سلامت و افزایش بازدهی پرندگان استفاده نمود. مقادیر اندک آنتی بیوتیکها می تواند در جلوگیری از بیماری های عادی و همچنین افزایش سرعت رشد و دستیابی به تولیدی سریعتر مورد استفاده قرار گیرند، ولی برای درمان بیماری ها و یا جلوگیری از شیوع آنها بایستی از مقادیر بیشتر آنتی بیوتیکها به صورت محلول در آب و یا بصورت تزریقی استفاده نمود. 

دو نمونه از آنتی بیوتیكهای مورد تایید FDA برای استفاده در جیره سایر ماکیان، باسیتراسین و پنیسیلین می باشند. استفاده از باسیتراسین به میزان 50 تا 200 گرم در هر تن و پنی سیلین به میزان 20 تا 50 گرم در هر تن خوراک مجاز شناخته شده است ومیزان بالاتر از این حد نه توصیه شده و نه مورد تصویب FDA قرار گرفته است. در مواقع درمان، بهتر است که آنتی بیوتیکها را در آب آشامیدنی استفاده کرد چون پرنده بیمار معمولا آب می نوشد ولی غذا نمی خورد.

استفاده از باسیترسین در جیره تمامی انواع سایر ماکیان برای حفظ سلامت و افزایش تولید آنها توصیه شده است. در هنگام استفاده از هر دارویی به دقت برچسب هشدار و دستورالعمل آن مطالعه شده و نیز به دوره پاكسازی از بدن برای تغذیه انسانی قبل از كشتار نیز حتماً دقت شود.


[ شنبه 1 آبان 1395 ] [ 02:33 ق.ظ ] [ رضوان زین العابدین ]
درباره وبلاگ

موضوعات